Şiirler, siirleri.org

Kandil

Fazıl İbaokurgil

O yapayalnız karanlık ve hoyrat geceler
Alemi hayalimi zulme duçar eylerken
Ellerim fezada boşluğu tarayıp
Geçmiş hatıralardan aşina çehreler ararken
Neredesin ey sevgili

Çöllerde katrelere vurgun
bir yürek gibi
Bir ışık hüzmesi gibi
Kıymetli bir yakuta
Hissedilen sahiplik duygusu

Toprak gibi kan değer
Bayrak kadar kutsal
Paha biçilmez sevgili
Güneş yüzlü yar
Parıltı, bir parıltı gibi
Yüreğime yansı tek
Serap olsun

Bitmeyen gönlün sönmeyen kandiline
Sonsuz mesafeler kat edip
Eksilmez bir şehvetle arzularken
Neredesin ey sevgili

Ben
Eskimeyene,
Sönmeyene,
Batmayana
Ve gitmeyene
Vurgun iken
Yalnızlığım doruktayken kalabalıklarda
Sesin yok,
Kokun yok
Yok tesellim sen yoksun
Gece kara çarşafa bürünüpte yüz çevirince
Yükselir yıldızların hıçkırık sesi
Uçsuz tepelerden

Ve kendimi kaybettiğim uzak mesafelerden
Bir ses duyarım gel der
Yorgunum
Ya sen nerdesin ey sevgili



Fazıl İbaokurgil  |
Puan: 9.4015345268542 / 391 Oy
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
Arkadaşına Gönder     Yazdır     Hata Bildir
Bu şiire link vermek isterseniz aşağıdaki linki kullanabilirsiniz
Bu şiire bir forumdan link vermek isterseniz aşağıdaki linki kullanabilirsiniz